Ten, co pomoc dostał życie swe odmienia, Ty wolontariuszu dostajesz wspomnienia. Tak na długie lata radość pozostaje, że się innym z siebie kawałeczek daje, czyli … Twoje pomaganie Ciebie również zmienia, gdy pomagasz innym spełniać swe marzenia…

Wtorek, 5 grudnia – Dzień Ninja, Międzynarodowy Dzień Wolontariusza, Światowy Dzień Gleby, Dzień Marynarza Śródlądowego

 

Brandon Fiechter – Shadow Ninja

Dzień Ninja

Ninja (inaczej shinobi) to japońscy wojownicy do tzw. misji specjalnych. Specjalizują się w szpiegowaniu, do perfekcji opanowali sztuki walki. Mówi się o nich – rasowi zabójcy. Ninja byli angażowani do tajnych i trudnych operacji, a także zamachów. Ninja potrafią posługiwać się wieloma rodzajami broni: od mieczy po sztuczne pazury. Zabijają sztyletem, włócznią, a nawet wachlarzem, zakończonym ostrymi wstawkami. Ninja potrafią posługiwać się też wieloma technikami walki. Działają w ukryciu. Ubierają się na czarno. W pokonywaniu wrogów polegają bardziej na inteligencji niż na walce wręcz.

Dzisiejsze święto to inicjatywa sieci fastfoodowej Ninja Burger, która swoje zamówienia realizuje z prędkością i precyzją wojownika Ninja. Wymyślone w 2003 roku, obchodzone jest na cześć filmu „Ostatni Samuraj” (z Tomem Cruisem), który w USA miał premierę 5 grudnia 2003 roku. Jak obchodzić święto? Ubieraj się jak ninja, mów jak ninja, chodź jak ninja! Warto tez wypożyczyć film z japońskimi wojownikami (np. Wojownicze Żółwie Ninja) a wcześniej zaopatrzyć się w zestaw Ninja Burger i coś na niestrawność.

“Ninja Burger” z czarnymi, sezamowymi bułeczkami (które przypominają całkowicie czarny ubiór japońskiego ninja), chrupiącym pasztecikiem z udka kurczaka, dobrym słodkim japońskim sosem Nanban, pokrojonym w plasterki ogórkiem, pokrojoną białą kapustą i sosem tatarskim.

 

Międzynarodowy Dzień Wolontariusza

Międzynarodowy Dzień Wolontariusza (International Volunteer Day, IVD), również Międzynarodowy Dzień Wolontariusza Wspierającego Rozwój Gospodarczy i Społeczny to święto obchodzone corocznie 5 grudnia. Ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych rezolucją 40/212 z 17 grudnia 1985 roku.Obchody koordynowane są przez Wolontariuszy ONZ.Celem obchodów jest uznanie pracy wolontariuszy na całym świecie za ich trud, czas i umiejętności na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego oraz osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju. Działalność wolontariuszy obejmuje wspieranie inicjatyw pokojowych, niesienie pomocy humanitarnej i medycznej, monitorowanie przestrzegania praw człowieka oraz wspieranie organizacji pożytku publicznego.Rok 2001 został ogłoszony Międzynarodowym Rokiem Wolontariatu, co przyczyniło się do aktywizacji działań w tej dziedzinie.

Praca, którą wykonuje się za darmo, z potrzeby serca, jest istotnie bezcenna. W celu wyrażenia uznania dla trudu wolontariuszy na całym świecie z inicjatywy ONZ obchodzony jest od 1986 roku Międzynarodowy Dzień Wolontariusza. To doskonała okazja, by uświadomić społeczeństwu wysiłek, jaki wkładają rozmaite organizacje pożytku publicznego w niesienie pomocy innym, zarówno na poziomie lokalnym, krajowym, jak i globalnym.
Początkowo słowo wolontariusz oznaczało osobę, która poświęca się służbie wojskowej. W XVIII i XI wieku zaczęły zaś pojawiać się pierwsze organizacje charytatywne (wiele z nich z inicjatywy Kościoła) skupione nie tylko na pomocy w miejscach działań wojennych, ale również w wymiarze lokalnym. Oczywiście nie oznacza to, że ludzie wcześniej sobie nie pomagali. Jednak dopiero w XX wieku wolontariat nabrał bardziej złożonego i zjednoczonego wymiaru. Dziś miliony ludzi dobrej woli czynnie uczestniczą w działaniach humanitarnych, pokojowych i charytatywnych, prowadzonych m.in. przez Czerwony Krzyż, Korpus Pokoju czy UNICEF. W Polsce wolontariat jest mniej powszechny niż na Zachodzie, w dużej mierze z powodu braku odpowiednich inicjatyw w czasach PRL-u. Sytuacja ulega jednak wyraźnej poprawie od lat 90., kiedy zaczęły powstawać liczne organizacje pozarządowe. Dziś na terenie kraju istnieje sieć Centrów Wolontariatu, które pośredniczą między osobami szukającymi pomocy i gotowymi ją ofiarować. Nieoceniony wpływ na rozwój świadomości pro-społecznej wywarła również Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Szacuje się, że obecnie ok. 10% Polaków jest lub bywa wolontariuszami.

 

Światowy Dzień Gleby

Gleba (ziemia uprawna, rola) to naturalna, trójfazowa, biologicznie czynna, powierzchniowa warstwa skorupy ziemskiej tak zwanej litosfery, ukształtowana poprzez procesy glebotwórcze ze zwietrzeliny skalnej (skały macierzystej) w wyniku oddziaływania klimatu i organizmów żywych, przy określonej rzeźbie terenu, w określonym przedziale czasu, często przy wpływie działalności człowieka. Gleba jest integralnym składnikiem ekosystemów lądowych i niektórych płytkowodnych. Gleba składa się z części mineralnej i organicznej. Nauką dotyczącą gleby jest gleboznawstwo.

Zanieczyszczeniami gleb i gruntów są wszelkie związki chemiczne i pierwiastki promieniotwórcze, a także mikroorganizmy, które występują w glebach w zwiększonych ilościach. Pochodzą m.in. ze stałych i ciekłych odpadów przemysłowych i komunalnych, gazów i pyłów emitowanych z zakładów przemysłowych (chemicznych, petrochemicznych, cementowni, hut, elektrowni itp.), gazów wydechowych silników spalinowych oraz z substancji stosowanych w rolnictwie (nawozy sztuczne, środki ochrony roślin).

Zanieczyszczenia zmieniają gleby pod względem chemicznym, fizycznym i biologicznym. Obniżają jej urodzajność, czyli powodują zmniejszenie plonów i obniżenie ich jakości, zakłócają przebieg wegetacji roślin, niszczą walory ekologiczne i estetyczne szaty roślinnej, a także mogą powodować korozję fundamentów budynków i konstrukcji inżynierskich, np. rurociągów. Zanieczyszczenia gleb powodują zanieczyszczenie wód.

 

Światowy Dzień Gleby (World Soil Day, WSD) to święto obchodzone 5 grudnia by uczcić rolę gleby jako kluczowego komponentu środowiska przyrodniczego i niezbędnego czynnika warunkującego przetrwanie i dobrobyt ludzkości.

Światowy Dzień Gleby został ustanowiony przez Międzynarodową Unię Towarzystw Gleboznawczych w 2002 i od tego czasu był obchodzony przez środowisko osób związanych z naukami o glebie. Od 2012 obchody Światowego Dnia Gleby organizowane są przez FAO i Globalne Partnerstwo dla Gleb.

Dwuletnie starania pod przewodnictwem Królestwa Tajlandii w ramach Globalnego Partnerstwa dla Gleb zaowocowały zatwierdzeniem Światowego Dnia Gleby na Konferencji FAO w czerwcu 2013 i rekomendowaniem do ustanowienia go przez ONZ. Zgromadzenie Ogólne ONZ, na 68. sesji rozpoczętej 20 grudnia 2013 r., przyjęło rezolucję ustanawiającą 5 grudnia Światowym Dniem Gleby, a także uznającą rok 2015 Międzynarodowym Rokiem Gleb.

Obchody wyznaczono na dzień 5 grudnia, by uczcić króla Tajlandii Bhumibola Adulyadeja, świętującego w tym dniu swoje urodziny, w uznaniu dla jego zasług na polu poznania i ochrony gleb, a także rozwoju rolnictwa.

Święto ma na celu uczczenie roli gleby jako dostawcy żywności, elementu środowiska ograniczającego spadek bioróżnorodności i zmiany klimatyczne oraz mającego kluczową rolę w cyklu hydrologicznym, oczyszczaniu środowiska, przepływie energii i krążeniu materii w ekosystemie. Obchody i wydarzenia mające na celu zwiększanie świadomości społecznej o roli gleby w środowisku i życiu człowieka organizowane są w ponad 50 krajach, w tym także w Polsce.

 

Dzień Marynarza Śródlądowego

Dziś świętujemy Dzień Marynarza Śródlądowego czyli marynarza słodkich wód. Marynarze ci są pracownikami zarówno floty handlowej jak i pasażerskiej wód śródlądowych do których należą wszystkie akweny i cieki wód powierzchniowych położone na lądach. Zalicza się do nich jeziora, wody bagienne, rzeki, stawy oraz kanały czyli wody płynące i stojące po których pływają holowniki, barki, pchacze oraz statki pasażerskie.

Żegluga śródlądowa to wszelkie przemieszczanie się statku po danej śródlądowej żeglownej drodze wodnej. Żegluga śródlądowa odbywa się ogólnie w warunkach znacznie bardziej komfortowych niż żegluga morska, co stawia środkom transportu wodnego śródlądowego znacznie mniejsze wymagania, przez co umożliwia również bardziej uniwersalne ich wykorzystanie. Jedynym poważnym mankamentem jest możliwość uprawiania tej żeglugi na mniejszą skalę, jeśli chodzi o jednorazową ilość transportowanych osób lub ładunków. Specyfiką tej żeglugi jest również występowanie różnorodnych przeszkód – mielizny, mosty, śluzy itp.

Żegluga ta charakteryzuje się stosowaniem statków wodnych o mniejszej autonomiczności, używaniem jednostek pływających o mniejszych parametrach niż na morzu (długość, głębokość, wyporność, moc, ładowność itp.), oraz możliwością wykorzystywania zestawów jednostek pływających – zarówno pchanych, jak i ciągniętych.

Znacznie łatwiej jest zejść na ląd lub wyładować zawartość jednostki, gdyż praktycznie żegluga ta odbywa się bezpośrednio w sąsiedztwie brzegu (cieki) lub w relatywnie niewielkiej odległości (zbiorniki wodne). Wszelkie krytyczne sytuacje – zarówno ze względu na bezpieczeństwo osób i ładunków, jak i niesprawność samego sprzętu pływającego, są mniej groźne z względu na zazwyczaj bliską obecność pełnej infrastruktury cywilizacyjnej (szpitale, warsztaty, środki łączności, transport lądowy, dostępność wszelkich służb), a zagrożenie krytycznymi warunkami pogodowymi jest mniejsze, gdyż nie występują one na tak dużą skalę jak na morzu. Dlatego też do obsługi śródlądowych środków transportu wodnego są wymagane niższe kwalifikacje od osób ich obsługujących, co nie zmienia faktu, że wymagane są specjalistyczne kwalifikacje ze względu na charakter cieków i akwenów.

Marynarz żeglugi śródlądowej to osoba, która pełni funkcję pracownika działu pokładowego na statku żeglugi śródlądowej; wykonuje prace związane z eksploatacją statku i konserwacją oraz utrzymaniem porządku. Wymagania mu stawiane to patent lub świadectwo (w myśl Ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, dotyczy wszystkich zawodów służby śródlądowej). Uzyskuje je osoba, która: ukończyła 18 lat, ma stan zdrowia odpowiedni do zakresu pracy na statkach żeglugi śródlądowej potwierdzony świadectwem zdrowia, odbyła praktykę pływania na statkach żeglugi śródlądowej w charakterze członka załogi (nie krótszym niż 12 miesięcy – w wypadku patentu i nie krótszym niż 3 miesiące – w wypadku świadectwa) oraz zdała z wynikiem pozytywnym egzamin z zakresu wymaganej wiedzy i umiejętności.

 

Po wodach rzecznych lub innych zbiornikach wodnych odbywa się transport wodny śródlądowy. Jest to transport towarów lub pasażerów, na statkach żeglugi śródlądowej, w całości lub w części po żeglownych śródlądowych drogach wodnych. Śródlądowe drogi wodne to śródlądowe wody powierzchniowe, na których z uwagi na warunki hydrologiczne oraz istniejące urządzenia wodne możliwy jest przewóz osób i towarów statkami żeglugi śródlądowej. To akweny o specjalnym statusie. Status ten posiadają wyłącznie akweny wymienione z nazwy w przepisach.

 

Parostatek – Krzysztof Krawczyk

 

Źródło:   https://pl.wikipedia.org;   http://japonia-online.pl;   https://www.kalbi.pl;   https://www.zegluga.wroclaw.pl:   “Wolontariat to siła”- wiersz Agnieszki Bańki

Dodaj komentarz